Mijn worsteling met God..

Een titel vinden voor deze blog was niet zo moeilijk, maar het heeft wel uitleg nodig..

Ik ben ziek en ze weten maar niet wat ik heb, ik heb moeilijke periodes en makkelijke periodes. Aan de buitenkant is dat niet te zien, ik ben net getrouwd, heb een super lieve man, op school gaat het goed, ik heb net een nieuwe stage gekregen wat heel dichtbij huis is, ik ben echt vrolijk, blij, opgewekt, enthousiast, ik probeer overal het positieve in te zien, maar soms zakt de moed in mijn schoenen, want .. ik ben ziek.

Aan mij kan je niet zien dat ik ziek ben, ik kan lopen, ik kan nog veel dingen doen, maar het is niet altijd even makkelijk. Ik heb periodes waarin mijn lichaam goed functioneerd, dan heb ik niet zoveel pijn, genoeg energie om dingen op te pakken en om mijn man te geven wat hij zo verdiend.. daarnaast heb ik minder goeie periodes.. dat is juist waar ik mee worstel. Vanbinnen wil ik zoveel doen, maar mijn lichaam werkt niet altijd even goed mee..

Wat ik heb weten ze niet, alleen dat van mijn hart weten ze, ik heb minder energie omdat mijn borstkas te plat is waardoor mijn hart harder moet werken om het bloed goed doorgepompt te krijgen, verder is er nog niks uit de onderzoeken gekomen. Ik heb last van mijn longen, maag, darmen, hoofd, steken hier en daar en ze weten maar niet waar het vandaan komt. Soms zo frustrerend! Ik schrijf dit niet om medelijden te krijgen of veel reacties of wat dan ook.. ik schrijf dit omdat ik hiermee worstel..

Ik heb mijn stageplek moeten opgeven om mijn gezondheid, BALEN! Het was daar zo leuk, ik had het daar zo naar mijn zin en ik mocht gewoon alles doen. Ik heb nu ook een leuke stageplek, het is even wennen, maar dat zal vast goedkomen.

Ik heb een grote passie en dat is God, daarnaast is het natuurlijk mijn man en dan komt muziek! Iets waar ik voor wil gaan, zingen, muziek maken, het liefst hier en daar de aanbidding leiden. Maaarrrr, op dit moment lukt het me niet.. Ik zit in een van de moeilijke periodes, wel wetend dat ik hier weer uit zal komen, maar het is soms zo frustrerend! Waarom? Als God dit talent in mij heeft gelegd en zoveel profetiën erover heeft laten uitspreken, waarom lukt het dan niet? Waarom heb ik dan zo weinig energie en doet het zeer als ik zing? Mijn longen zeuren dat ik moet ophouden en toch wil ik doorzetten.

Afgelopen week zat ik weer in zo'n periode, ik voel het meestal wel aankomen, maar soms is het er ineens. Veel pijn, de vermoeidheid overheerst ineens en ik kan niet zoveel doen. Ik kan mijn man niet geven wat hij verdiend en dat doet wel zeer. Ik wil zo graag een goeie vrouw zijn, die kookt en schoonmaakt en altijd voor hem klaar staat.. en afglopen week heb ik m moeten zien worstelen met zijn eigen vermoeidheid.. hij moet veel overwerken en is erg moe, maar toch zorgt hij voor mij.. Hij ziet aan mij als  ik het echt niet meer trek, hij gaat dan koken, afwassen, stofzuigen en allemaal dat soort dingen.. en ik lig dan in bed.. soms huilend van de pijn en soms van de frustratie.. Ik ben blij en gelukkig, maar mijn ziek zijn, wat het ook maar mag zijn, staat me zo vaak in de weg om de dingen te doen die ik zo graag wil doen. Gewoon normale dingen, naar school gaan, opdrachten maken, iets schoonmaken/opruimen/de was draaien etc. En het begrip van mensen is soms ver te zoeken.. ze zien niet aan me dat ik ziek ben.. veel mensen niet. Ik heb moeten leren om mijn grenzen aan te geven en dat is ook lastig. Het liefst ga ik gewoon vriendinnen opzoeken, lol met hun maken enz. maar ik weet dat het soms niet kan en dat als ik het zou doen ik weken daarna weer moet opknappen om weer fit te zijn. Het frustreerd mij, het voelt als falen, alsof ik mijn vriendinnen in de steek laat.. het is onmacht omdat ik er geen controle op heb. Ik kan niet weten wanneer ik een goeie dat heb of wanneer een dag slecht zal gaan.

Nu zit ik in een slechtere periode.. vanmorgen werd ik weer wakker met erge pijn.. mijn darmen, mijn maag, mijn longen.. Waarom weten ze niet wat ik heb? Wat de pijn veroorzaakt?

Mijn grootste vraag waar ik mee worstel is; waarom ben ik ziek, terwijl er zoveel mooie beloften voor me klaar liggen?

Ondanks de pijn probeer ik wel altijd te zingen, vanmorgen kwam 'Hoopvolle toekomst' weer in mijn gedachten. De bridge daarvan vind ik zo mooi! 'U loopt niet weg, U doet geen kwaad, God die niemand achterlaat. U gaat voor en U voorziet, Vader God U twijfelt niet!' Vooral het stukje 'U doet geen kwaad' raakte me zo.. Dit nummer zit sinds Foundation 4 Life al in mijn hoofd, ik speel het vaak, het is zo'n grote belofte wat in dat nummer zit.

Ik weet dat God mijn worsteling ziet, dat Hij er voor mij is en dat Hij me troost als ik echt weer verdrietig ben of wanhopig of veel pijn heb. Hij weet wat er met mijn lichaam is.. Hij is ook de enige die dat weet.. Vaak roep ik het uit naar God, vragend waar Hij is, dan is Hij er gewoon. Dan komt er zo'n rust over me heen.

Als je christen bent wil het niet zeggen dat je leven makkelijk is, maar wel makkelijker.. ik had ook ziek kunnen zijn zonder God te kennen.. ik merk dat mijn gezondheid achteruit gaat.. en dat maakt me soms bang.. bang voor de toekomst, bang om te dromen, bang voor wat er gaat komen. Dan moet ik mezelf soms even bij elkaar rapen en weer terug gaan naar God, omdat je alleen op Hem kan vertrouwen, Hij heeft alles in Zijn hand, ook mijn ziekte..

Dan denk ik terug aan het nummer; 'Hoopvolle toekomst' en de tekst die in de bijbel staat:

'Mijn plan met jullie staat vast - spreekt de Heer. ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk; ik zal je een hoopvolle toekomst geven.' Jesaja 29:11

Ik weet niet hoe jullie leven eruit ziet, waar jullie mee worstelen, of je nou ziek bent of je gaat door een moeilijke periode.. houd dit voor ogen, want dit geeft je moed om weer door te gaan, om niet bij de pakke neer te gaan zitten, om geen zelfmedelijden te krijgen. Ik heb veel vragen aan God, vaak worstel ik met God, maar Hij is gewoon altijd daar! Hij luisterd naar me als ik praat, Hij kent mijn hart, mijn pijn, mijn moeite, maar ook mijn blijdschap, vreugde en geluk! Ik heb een fantastische man! Een mooi huisje, lieve katten, ik ga nog naar school, naar stage en ga dit jaar afstuderen. Er zijn zoveel mooie dingen in het leven. Ook al worstel ik met mijn lichaam, ik weet dat God er is en dat Hij op een dag alles tot het goede zal gaan keren! Wat je worsteling ook is, maak Hem groot! Blijf Hem prijzen, Hem danken voor dat wat je wel hebt! Ik vind het soms wel lastig om dit te doen, maar ik merk dat het werkt, soms moet ik me er zelf toe zetten, maar het werkt! God helpt! Hij is daar! Hij vertroost, geneest, hersteld!

Op dit moment voel ik mijn koude handen en mijn koude voeten, een gevolg van de werking van mijn hart.. ik weet dat het me veel energie gaat kosten vandaag en dat ik vanavond helemaal kapot ben, maar ik moet even door een moeilijkere periode heen, maar ik weet wel dat God me er door heen zal trekken, zoals Hij altijd al heeft gedaan!

Ik weet niet wie dit ooit zal lezen, maar houd moed! Hulp is onderweg! God geeft een hoopvolle toekomst, maar je moet het wel pakken en geloven! Hoe je dag ook is, waar je doorheen moet, makkelijke en moeilijke periodes;

HE IS ALWAYS THERE! <3

Een belofte waar ik 100% in geloof, wat mij kracht geeft om door te gaan, ook al heb ik vandaag een 'mindere dag' en ga ik waarschijnlijk nu door een 'minder goede periode' ik weet dat Hij daar is en dat Hij er weer iets moois van zal gaan maken.

Liefs Annemarijn