Anker in de storm

Misschien een beetje vreemd om aan een nummer te denken die je zelf hebt geschreven. Maar ik geloof dat God het nummer toen die tijd in mijn hart heeft gelegd, het nummer, de betekenis, de woorden.. Vanmorgen moest ik er aan denken. Soms ga je door situaties heen die best heftig kunnen zijn, waarin je je soms misschien wel alleen voelt, of niet begrepen, of waarin je God niet begrijpt waarom dingen zo gebeuren als ze gebeuren. Dat je dingen moet loslaten en in Zijn handen moet leggen, dat je echt alles moet geven en jezelf helemaal moet toevertrouwen aan Hem. In het begin van de storm voel je je misschien sterk verankert, maar soms gaat de storm nog wat heftiger tekeer, gaat de tijd voorbij, en raak je je anker soms een beetje kwijt, toch mag je dan weten en vertrouwen dat je altijd verankerd zult zijn in Hem en dat ook als je zelfs even alleen dobbert in je bootje door de storm heen dat Hij voor je klaar staat en erbij is. Dat Hij op dat moment, wanneer jij er niet aan denkt, ook je anker is. Als je dat weer beseft, als je weer terug gaat, je vasthoud aan het anker voel je je weer veilig, geborgen, vertrouwd, heb je RUST! Waarheen je bootje ook gaat, of het stormt of je rustig dobbert, weet dat je verankerd ligt als je op Hem vertrouwd. - 'Laat mij weten, wanneer U naast mij loopt. Laat mij voelen ook al is er ongeloof, want ik wil U herkennen, Uw liefdevolle stem, Uw hart vol genade, van U, de Ik Ben!' <3

http://www.youtube.com/watch?v=eIDLC7qnEjg