zondag 12 september 2010

Hoopvolle toekomst

Op Foundation 4 Life werd er vaak geprofeteerd dat het tijd was voor mij om te gaan, dat ging vaak over muziek, zingen en aanbidding. Natuurlijk wilde ik dat juist heel graag en verlangde ik er ook echt naar.

Maar nu..

Nu ben ik al 4 weken ziek en al heel erg lang moe en kwakkelig, ik heb nu chronische keelontsteking.. oftewel mijn keel is helemaal opgezet en pijnlijk, alleen dit keer zal het zo blijven, dus mijn keel en neusamandelen worden waarschijnlijk geknipt. Eerst nog even een afspraak maken bij de KNO-arts. Leuk is anders, maar als het daardoor gewoon klaar is vind ik het prima. Op zich is het niet heel erg ernstig, maar voor mij word het nu wel frustrerend. Ik ben nu al weken dus aan het rusten, zoals dat mij werd opgedragen door mijn arts, maar al die tijd zing ik ook niet echt, heb ik meestal geen eens puf om achter een piano of gitaar te kruipen en om wat te spelen. Zingen vooral, ik zong de hele dag door en echt overal, maar nu doet het alleen maar zeer..

En nu?

Tja.. al die woorden dat het mijn tijd nu was om te gaan houd me wel bezig. Waarom ben ik nu dan ziek en moe? En waarom vooral mijn keel? Waarom ineens zo'n tegenslag, terwijl ik zo graag wil gaan?! Tja.. Die vragen gaan dan wel even door je hoofd heen. Toch ga ik niet mee in die negatieve gevoelens.. Het is nou eenmaal zo, dan kan ik er wel uren over gaan piekeren, maar dat zal me niks helpen. Het enige wat helpt is dichtbij God te blijven, ook al snap je er soms niks van, want het lijkt het tegenovergestelde wat er gebeurd, maar zoals in de bijbel staat; God doet alles medewerken ten goede! Dat is waar ik me nu aan vasthoud, die waarheid!

Ook al zit 't nu even niet mee en kan ik nog even niet gaan, toch zal het anders worden en misschien zelfs beter! Daar moet ik me maar op richten. Door het vele rusten krijg ik steeds weer wat meer energie om dingen te doen, zit nu weer achter de piano om wat nummers te spelen, ook al lukt het niet om erbij te zingen, wat ik eigenlijk gewend ben en graag doe om God te aanbidden. Aan de ene kant is het nu wel goed, want ik ben me alleen maar op de piano aan het concentreren, het ritme, de akkoorden en de noten, maar aan de andere kant mis ik het zingen en het echt aanbidden van God.. ook al kan je met je instrument ook God aanbidden. Misschien zit het nu even niet mee, maar zal ik er veel van leren.

Maar ik wil zo graag zingen! Dat deden ze in de bijbel ook, God aanbidden door middel van zang en muziek, 2 Sam. 22:50; Daarom wil ik U prijzen, Heer, te midden van de volken, een loflied zingen tot eer van Uw naam. Daarom wil ik graag zingen, om God te aanbidden! Ik heb dat altijd zo gedaan, maar nu lukt het niet, ook al zingt mijn hart wel vanbinnen! :) Toch geloof ik dat het over een tijdje beter zal zijn. Want in Jer. 29:11 staat; Mijn plan met jullie staat vast - spreekt de Heer. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: Ik zal je een hoopvolle toekomst geven. Gods plan met mijn leven staat al vast, wat er ook zal gebeuren! Dus wat voor tegenslagen ik ook zou krijgen, het zou maar tijdelijk zijn, want Hij beloofd mij een hoopvolle toekomst! En dat is wat ik geloof en waar ik voor ga, voor Hem! Hij is mijn toekomst! :)

Ook al kan ik nu even niet zingen, heb ik nog weinig energie en kan ik daarom nog niet gaan, het zal wel gebeuren, en dat is waar ik voor ga!

Dus als het even niet mee zit, weet dat Gods plan met je leven vast staat, ook als het even niet zo lijkt, Hij is het die je helpt en die je er doorheen trekt om door te gaan en te gaan doen waar je voor gemaakt bent. Geef niet op! Want Hij geeft je een hoopvolle toekomst! Dat is wat Hij beloofd! En wat Hij beloofd zal ook gebeuren, want God is een God van trouw, Hij doet wat Hij beloofd!