Hoopvolle toekomst 3

Een hoopvolle toekomst, het onderwerp waar de vorige blogs over gingen, en eigenlijk gaat deze blog daar ook over.


Inmiddels heb ik de operatie achter de rug, het was erg pijnlijk na die tijd en doordat het is gaan ontsteken duurde alles langer en deed het wel erg pijn. Ik heb 2 weken op de bank en in bed gelegen, weinig gepraat en echt goed mijn rust genomen.


Nu zijn we dus 2 weken verder en het klopt, een hoopvolle toekomst! Dat is wat we echt vast moeten houden. Ook al is het leven niet altijd even makkelijk en moeten we soms door moeilijke situaties heen, toch kan je altijd uitkijken naar wat God voor je heeft liggen.


Gister heb ik voor het eerst weer gezongen, Julian en Wilma gingen trouwen en Erik had gevraagd of ik mee wilde zingen in de dienst, ook Gerlof (mijn verloofde) werd gevraagd om te drummen.  Ik merkte dat ik er erg door werd opgebouwd, ik heb het terug, mijn uitlaatklep. Het zingen! Ook al moet ik mijn stem weer erg trainen, toch voeld het heel fijn en vertrouwd. In de dienst zelf was ik erg zenuwachtig en omdat mijn conditie niet erg goed is op het moment kon ik ook niet echt lekker bewegen. Maar daar gaat het ook niet om, het gaat om je hart, je hart van aanbidding, het gaat erom wat je wilt laten zien, wat je wilt laten voelen. Ik hoop dat mensen God hebben gezien en Hem hebben ervaren.


Ik weet dat ik er nog niet ben, omdat ik vanaf de zomervakantie al ziek ben moet ik alles opbouwen. Gelukkig begrijpt school dat en houden ze er erg rekening mee. In Januari zal ik daarom ook gewoon eerst alleen naar school gaan en dan in Februari mijn stage weer oppakken. Ik heb er wel echt zin in, gewoon het normale leven. Je dagelijkse dingen doen, je huiswerk maken, naar school gaan, naar stage gaan, gezellig bij iemand langsgaan, weer taken oppakken, zingen, spelen en al dat soort dingen. Dat zijn echt dingen die ik de afgelopen maanden heb gemist en waar ik zo naar verlang. Een verlangen naar een hoopvolle toekomst!


Jer. 29:11 staat; Mijn plan met jullie staat vast - spreekt de Heer. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: Ik zal je een hoopvolle toekomst geven.


God is trouw en Hij doet wat Hij beloofd!

Hoopvolle toekomst 2

Het is nu alweer November en er is nog niet echt veel veranderd met mijn gezondheid. Ik ben nog steeds ziek en ik ga maar 2 dagen naar school, anders hou ik het niet vol. 3 Dec. word ik eindelijk geholpen en gaan mijn amandelen eruit! :)


Toch is er wel iets veranderd, iets binnenin;
Afgelopen zondag hadden we een hele gave dienst, ik kon weer in aanbidding komen en dichtbij God zijn en de preek sprak me echt aan. Na de dienst ben ik naar voren gegaan voor gebed en het raakte zo diep mijn hart en precies de gevoelige snaar. Ja God weet echt alles! Omdat ik de afgelopen maanden eigenlijk al ziek ben voel ik me een nietsnut, ik kan niet veel en ook mijn 'stille tijd' is anders. Meestal had ik een vet gave tijd van aanbidding, daarna ging ik dan een stukje bijbel ofzo lezen en gewoon met God praten, maar omdat ik te moe ben voor het intensief spelen van mijn gitaar en piano en omdat zingen zeer doet aan mijn keel werd dat steeds minder. Het gaf me een schuldgevoel. Om me heen hoorde ik steeds weer hoe belangrijk het is om tijd met God door te brengen, maar het lukte me niet meer.. Ik kon het ook gewoon echt niet meer. Anyway, er werd voor me gebeden en die vrouw die met mij aan het bidden was zei; 'God houd van jou, gewoon van jou om wie je bent, NIET om wat je doet!' En ook al weet ik het ergens wel, toch raakte het me zo diep. Hoe wist zij dat ik hiermee worstelde? Dat ik me hierdoor minder voelde enz? Ze zei nog meer dingen wat ook echt klopte en wat ze gewoon niet kon  weten, het klinkt raar, omdat ik er zo verbaasd over ben, want ik weet dat het kan en dat God zo werkt, maar dit ging zo diep.


Ook heeft er iemand nog voor mij en Gerlof gebeden, wat ook erg fijn was! Het is fijn om zo bemoedigd te worden door mensen uit de kerk, het idee dat er mensen voor je klaar staan en naar je willen luisteren. Mensen die het niet zomaar zeggen, maar ook nog echt menen. Het gevoel dat je er niet alleen voor staat en dat je niet de enige bent die met dingen rond loopt. Ik heb heerlijk mijn hart kunnen luchten en heb alles eruit kunnen gooien, wat ook al een enorme opluchting is.


Maandagochtend had ik het gevoel dat God mij riep om bij Hem te zijn, ik wist niet hoe ik het moest doen, het is zo anders.. Wat ik de afgelopen weken wel heb geleerd dat het niet uit maakt hoe jij je tijd met God door brengt, als je maar tijd met God door brengt. Ik moet nu leren om mijn tijd met God anders te doen en ik moet weer leren om opnieuw gevoelig te zijn voor de Heilige Geest, wat Hij wil met de tijd die ik geef en die ik neem om bij God te zijn. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er nog steeds mee worstel, maar het word al beter. Ik heb er rust bij en ik weet dat als het me niet lukt dat Hij toch van mij houd. Dit is wat ik op F4L ook echt heb geleerd, je hoeft er niet voor te werken om te verdienen dat Hij van je houd, Hij houd gewoon van je, om wie je bent! Toch kwam die prestatiedrang weer een beetje naar boven en omdat ik nu bijna niks kan en vol kan houden voelde ik me minder, omdat ik minder kon doen. Maar in principe maakt het God niet uit, Hij kijkt niet naar wat wij doen, Hij kijkt naar wat ons beweegt, Hij kijkt naar wie we zijn, naar ons hart.


Door alles heen leer je dingen, ook al moet je soms door een dal heen, toch mogen we die zekerheid voelen dat God ons er doorheen helpt en dat het niet voor niets is geweest. Als je er midden in zit voelt het anders, maar zoals in mijn vorige blog, Hij beloofd ons een hoopvolle toekomst en dat staat nog steeds!

Hoopvolle toekomst

Op Foundation 4 Life werd er vaak geprofeteerd dat het tijd was voor mij om te gaan, dat ging vaak over muziek, zingen en aanbidding. Natuurlijk wilde ik dat juist heel graag en verlangde ik er ook echt naar.

Maar nu..

Nu ben ik al 4 weken ziek en al heel erg lang moe en kwakkelig, ik heb nu chronische keelontsteking.. oftewel mijn keel is helemaal opgezet en pijnlijk, alleen dit keer zal het zo blijven, dus mijn keel en neusamandelen worden waarschijnlijk geknipt. Eerst nog even een afspraak maken bij de KNO-arts. Leuk is anders, maar als het daardoor gewoon klaar is vind ik het prima. Op zich is het niet heel erg ernstig, maar voor mij word het nu wel frustrerend. Ik ben nu al weken dus aan het rusten, zoals dat mij werd opgedragen door mijn arts, maar al die tijd zing ik ook niet echt, heb ik meestal geen eens puf om achter een piano of gitaar te kruipen en om wat te spelen. Zingen vooral, ik zong de hele dag door en echt overal, maar nu doet het alleen maar zeer..

En nu?

Tja.. al die woorden dat het mijn tijd nu was om te gaan houd me wel bezig. Waarom ben ik nu dan ziek en moe? En waarom vooral mijn keel? Waarom ineens zo'n tegenslag, terwijl ik zo graag wil gaan?! Tja.. Die vragen gaan dan wel even door je hoofd heen. Toch ga ik niet mee in die negatieve gevoelens.. Het is nou eenmaal zo, dan kan ik er wel uren over gaan piekeren, maar dat zal me niks helpen. Het enige wat helpt is dichtbij God te blijven, ook al snap je er soms niks van, want het lijkt het tegenovergestelde wat er gebeurd, maar zoals in de bijbel staat; God doet alles medewerken ten goede! Dat is waar ik me nu aan vasthoud, die waarheid!

Ook al zit 't nu even niet mee en kan ik nog even niet gaan, toch zal het anders worden en misschien zelfs beter! Daar moet ik me maar op richten. Door het vele rusten krijg ik steeds weer wat meer energie om dingen te doen, zit nu weer achter de piano om wat nummers te spelen, ook al lukt het niet om erbij te zingen, wat ik eigenlijk gewend ben en graag doe om God te aanbidden. Aan de ene kant is het nu wel goed, want ik ben me alleen maar op de piano aan het concentreren, het ritme, de akkoorden en de noten, maar aan de andere kant mis ik het zingen en het echt aanbidden van God.. ook al kan je met je instrument ook God aanbidden. Misschien zit het nu even niet mee, maar zal ik er veel van leren.

Maar ik wil zo graag zingen! Dat deden ze in de bijbel ook, God aanbidden door middel van zang en muziek, 2 Sam. 22:50; Daarom wil ik U prijzen, Heer, te midden van de volken, een loflied zingen tot eer van Uw naam. Daarom wil ik graag zingen, om God te aanbidden! Ik heb dat altijd zo gedaan, maar nu lukt het niet, ook al zingt mijn hart wel vanbinnen! :) Toch geloof ik dat het over een tijdje beter zal zijn. Want in Jer. 29:11 staat; Mijn plan met jullie staat vast - spreekt de Heer. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: Ik zal je een hoopvolle toekomst geven. Gods plan met mijn leven staat al vast, wat er ook zal gebeuren! Dus wat voor tegenslagen ik ook zou krijgen, het zou maar tijdelijk zijn, want Hij beloofd mij een hoopvolle toekomst! En dat is wat ik geloof en waar ik voor ga, voor Hem! Hij is mijn toekomst! :)

Ook al kan ik nu even niet zingen, heb ik nog weinig energie en kan ik daarom nog niet gaan, het zal wel gebeuren, en dat is waar ik voor ga!

Dus als het even niet mee zit, weet dat Gods plan met je leven vast staat, ook als het even niet zo lijkt, Hij is het die je helpt en die je er doorheen trekt om door te gaan en te gaan doen waar je voor gemaakt bent. Geef niet op! Want Hij geeft je een hoopvolle toekomst! Dat is wat Hij beloofd! En wat Hij beloofd zal ook gebeuren, want God is een God van trouw, Hij doet wat Hij beloofd!

No more secrets! No more shame! Freedom!

Geen geheimen meer, geen schaamte meer, maar vrijheid! Iets wat ik wel heb geleerd op Foundation 4 Life. We moesten het zelf doen tijdens een 'bevrijdingsweek' zoals ze dat noemden. Al onze geheimen (zonden) in ons leven mochten we aan het licht brengen. Een moeilijk iets, want de geheimen van je eigen leven heb je altijd mee gedragen en niemand die er iets van weet. En dan ineens zit er iemand voor je (in mijn geval Gerard de Groot) en mag je alles aan het licht brengen, oftewel belijden. Natuurlijk zag ik er enorm tegenop, maar na afloop was het heerlijk! Ik voelde me vrij, de schaamte was weg en het voelde net alsof heel wat kilo's lichter was geworden. Heerlijk!

Een paar weken geleden mochten we meehelpen met het gebedsteam op herstel, ook daar werd gesproken over No Secrets! Gerard legde uit wat het betekende om geen geheimen (geheime zonden) in je leven te hebben en hoe het is als je het in het licht ging brengen. Daarna deed hij een uitnodiging aan de tieners om hun 'geheimpjes' te belijden. De tieners kwamen naar ons toe en één voor één gingen ze belijden, we mochten met ze bidden en we mochten ze laten weten dat ze vergeven zijn! Na het bidden kon je zien wat het met de tieners deed, er kwam zo'n rust over ze heen. Je kon het gewoon zien in hun ogen. Wauw! Een verandering heeft plaatsgevonden, namelijk vrijheid!

Ik weet zeker dat het een grote sleutel is naar vrijheid, om je zonden te belijden, vergeving te ontvangen en te breken met deze zogenaamde 'geheimpjes'. En om daarnaast iemand te hebben waar je heen mag gaan als je weer de fout in bent gegaan, om het weer te belijden enz. Uiteindelijk merk je dat die 'geheimpjes' geen invloed meer hebben op je leven, dat jij je vrijer gaat voelen, dat de schaamte weg gaat enz.

Ik weet niet of mensen dit lezen, maar als je zelf 'geheimpjes' in je leven hebt wil ik je aanmoedigen om naar iemand toe te gaan die je vertrouwd (een leider, pastorale hulp, een goede vriend/vriendin) en om je geheimpjes te belijden, laat voor je bidden, ontvang de vergeving die God voor je heeft, Hij wast je schoon van al je zonden, van al je 'geheimpjes' hoe groot ze ook voor jou lijken. God vergeeft! Daarna zal je een vrijheid ontvangen die je nog nooit hebt gekend! En dat is echt heerlijk!

Je moet wel lef hebben om deze stap te nemen, want je moet meestal over een drempel heen, zoals schaamte. Maar één ding heb ik mogen ontdekken, niemand is zonder 'geheimpjes', iedereen heeft wel een 'geheimpje' of heeft een 'geheimpje' gekend in zijn of haar leven. Als je naar iemand toe gaat die je echt vertrouwd (en waarvan je dus weet dat het echt tussen jullie blijft) zal diegene juist je willen troosten en blij zijn dat hij/zij met jou mag bidden zodat je Gods vergeving mag voelen in jou leven en dat je de vrijheid krijgt die al voor je klaar ligt.

God heeft het allemaal al voor je klaar liggen,
Hij wacht alleen nog maar totdat je komt.

Wat bijbelteksten die hier wel goed bij passen, misschien dat ik ze nog een keer ga verwerken (uitleggen) in het hele verhaal. Ik wil je aanmoedigen om zelf de teksten goed te lezen, misschien een paar keer zodat je de betekenis steeds beter zult gaan zien.


Jak. 5:16 Beken elkaar uw zonden en bid voor elkaar, dan zult u genezen. Want het gebed van een rechtvaardige is krachtig en mist zijn uitwerking niet.

Psalma 38:19 Ik wil u mijn schuld belijden, door mijn zonden word ik gekweld.

1 Joh. 1:9 Belijden we onze zonden, dan zal hij, die trouw en rechtvaardig is, ons onze zonden vergeven en ons reinigen van alle kwaad.