Wees dankbaar!

We zijn nu bijna een maand verder, tijd gaat ongeloofelijk snel.

Ik heb wel vaker behoefte gehad om te schrijven, maar ik wist niet zo goed waar ik moest beginnen.

Gerlof en ik zijn naar een dienst geweest van Jan Zijlstra, het was erg indrukwekkend en er is ook echt iets gebeurd! De vreselijke pijnen heb ik niet meer en er is nog meer gebeurd, maar ja, dat kan ik hier niet neerzetten.

Ongeveer 2 weken geleden zijn we weer naar het ziekenhuis geweest voor mijn longen, ze konden niks vinden, ik heb type A klachten, dat wil zeggen dat het niet gelijkt verwijst naar iets. Dus we gaan volgende maand weer naar het ziekenhuis voor meerdere longonderzoeken. Hopelijk dat ze dan wel wat vinden.

De laatste weken voel ik weer hoe de energie eruit ´loopt´, niet leuk en vaak frustrerend. Ik wil gewoon een gezonde vrouw zijn van 22, maar helaas moet ik accepteren dat ik dat niet ben.. Ik ben 22, gelukkig getrouwd, maar af en toe zo gefrustreerd dat ik soms niet meer kan. Vaak door te weinig energie en vaak door pijn. De meesten zouden het heerlijk vinden om de hele dag maar in bed te liggen en niet zoveel te doen, beetje lezen, breien, laptoppen, films kijken etc. Ik ben er een beetje klaar mee.. ik wil zo graag meer energie, als ik dat had dan zou ik echt alles wel willen doen! Overal heen reizen, iedereen bezoeken, laat opblijven enz. Wie weet komt dat ooit! :) Daar moet ik wel naar blijven kijken, want anders praat je jezelf in een diep dal..

Ik ben optimistisch, als ik nu een was heb gedraaid en heb opgehangen voel ik me blij, als ik de stofzuiger door het huis heb gehaald en dat is me gelukt ben ik blij, als ik heb gekookt, mee heb geholpen met de afwas, mijn opdrachten heb gemaakt voor school, de ramen heb gelapt, de douche heb schoongemaakt, dan ben ik blij! Als ik maar 1 nuttig ding heb gedaan op een dag, dan ben ik al blij!
Ik weet dat het huishouden niet leuk is, het blijft maar doorgaan en het houd nooit eens even op. Als het schoon is, word het weer vies, maar ik zou weer dankbaar zijn als ik het weer gewoon zou kunnen doen. Dat is wel wat ik leer, dankbaarheid voor de dingen die ik kan, en niet zeuren als je het weer moet doen. Als ik een goeie dag heb is dat echt heerlijk, ik ben weer nuttig, ik kan weer iets doen en dan voel ik me helemaal blij en gelukkig dat ik weer iets heb kunnen doen.
Maar dagen zoals deze moet ik accepteren, het is best lastig, maar ik zou wel moeten, ik heb geen andere keus! Dan voel je je gevangen in je eigen lichaam.

Maar wat nog het meeste pijn doet is hoe mensen soms reageren, je doet zo je best en je probeert het zo goed te doen, maar ik kan niet meer geven dan dat ik kan. Op het moment ben ik gewoon op, ik doe mijn best om naar school te gaan, om naar stage te gaan en de dagen door te komen. Het is gewoon weer wintertijd.. Het is een soort van overleven gevoel..

Ik weet dat het misschien een beetje dramatisch klinkt, maar soms is het voor mij een gevecht om de dag door te komen. Niet om bij de pakkeneer te gaan zitten, maar jezelf weer aanpakken en van de dag een goeie dag te maken, waarin je weer nieuwe dingen kan leren, waar je aan je man kan laten zien hoeveel je van hem houd, om je school af te maken, om God te bedanken dat Hij deze dag heeft gemaakt, om het goeie uit een dag te halen. Het is lastig, maar ik leer stapje voor stapje..

Een 22-jarige vrouw hoort niet om half 9/9 uur in haar bed te liggen zodat ze er de volgende dag weer doorheen komt... soms voelt het niet eerlijk, maar het is zoals het is.. gewoon een stukje realiteit.. het is iets wat ik zou moeten accepteren. Ik wil anders kijken, ik wil ernaar kijken dat ik in ieder geval goed slaap, ook al is het vroeg en slaap ik veel, ik slaap tenminste en dat geeft mijn lichaam rust zodat het zich de volgende dag beter voelt. Ik kan tenminste slapen! :) En dat is waar ik dankbaar voor moet zijn..

Conclusie van vandaag: wees blij met alle dagen die God je heeft gegeven, wat voor omstandigheden er ook zijn in je leven, wees dankbaar!